Warsztaty – O Mnie

Zajmuję się rękodziełem ludowym. Wyrabiam przedmioty związane z ludowością.
Moja droga do rękodzieła zaczęła się we wczesnym dzieciństwie. Z rodzinnego domu wyniosłam umiejętność: strugania, rzeźbienia, prac stolarskich, łączenia ze sobą różnych materiałów plastycznych; nauczyłam się wyszywać, haftować i tkać na krośnie.

W 1990 roku zamieszkałam w rodzinnym siedlisku wśród łąk i pól, przy lesie.

Poznałam mieszkańców sąsiednich wsi. Zainteresowałam się ich zwyczajami, obrzędami i tradycją. 
Będąc wśród nich, widziałam jakie cudne rzeczy robią, niesamowite talenty w różnych dziedzinach sztuki ludowej. Nie było miejsca, w którym mieszkańcy mogliby pokazać swoje prace, rozmawiać o tym co robią.

Zorganizowałam Stowarzyszenie, które statucie miało – ochronę dziedzictwa kulturowego i aktywację mieszkańców w popegeerowskiej gminie.

 

                                HERODY            

Pierwsze spotkanie jakie zorganizowałam, w ramach Stowarzyszenia, to spotkanie z twórczynią ludową Panią Katarzyną Janik (Chorwatka osiadła na pomorzu środkowym). Z rodzinnego domu wyniosła umiejętności tworzenia tradycyjnych (chorwackich) ozdób.
Mieszkając w polskiej wsi, łączyła styl chorwacki z polskim.
Prace pani Janik olbrzymie pająki i piękne palmy wielkanocne, wygrywały wiele ogólnopolskich konkursów a prace trafiły do muzeów.

Pani Katarzyna w czasie tego spotkania, pokazała jak robi się pająki ze słomy i kwiaty z bibuły. W trakcie zajęć opowiadała o tradycjach oraz materiałach, których używa do swoich prac. Od niej nauczyłam się podstawowych technik stosowanych w rękodziele ludowym. Spotkanie z Panią Katarzyną rozbudziło moje zainteresowanie rękodziełem. Brałam udział w warsztatach, organizowanych przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego (ODR) w Koszalinie. W 2002 roku ODR zaproponował mi prowadzenie warsztatów we wsiach powiatu koszalińskiego. Uczyłam technik wyrobu tradycyjnych dekoracji, np. wieńców dożynkowych, kwiatów, stroików z wykorzystaniem różnych materiałów. Doradzałam jak i od kogo, uzyskać dotacje na swoją działalność; jak rozmawiać i współpracować z władzami. Podobne warsztaty prowadziłam w przedszkolach oraz w Ośrodku Opieki nad Osobami Niepełnosprawnymi Intelektualnie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pokazując techniki wyrobu różnych elementów, mówiłam o tradycji i historii, o znaczeniu naturalnych surowców i ekologii.

Przeprowadzka do Warszawy w 2005 roku nie zmieniła moich zainteresowań. Tworzę, propaguję polskie tradycje ludowe. Jestem bardzo mocno związana z naturą, ważna też jest dla mnie sprawa ekologii.

Mam teoretyczną i praktyczną wiedzę, którą wytrwale  rozwijam, a teraz chcę przekazać ją innym.